Wstęp

Drogi Czytelniku, oddając tę książkę w Twoje ręce, zapraszam Cię do lektury i wygłaszania tradycyjnych gruzińskich toastów-opowieści.  Wierzę, że u zarania dziejów każdemu z narodów świata Bóg oddał na przechowanie jedno ziarenko z wielkiego spichrza prastarej tradycji. Ziarenko, które przypadło Gruzinom, kolejne pokolenia hołubiły i przekazywały swym następcom, tak że pomimo wszystkich światowych burz szczęśliwie przetrwało do naszych czasów. Ziarnem tym jest tradycja biesiadna – kultura wina i słowa. Boskie początki tej tradycji pozostawiły w niej trwałe ślady: sakralny aspekt biesiady, dominujący nad jej wymiarem doczesnym, oraz podobieństwo przebiegu uczty do porządku nabożeństwa. Na początku biesiady zgromadzeni z kielichami wina w dłoniach odmawiają modlitwę „Ojcze nasz”, po czym dokonują wyboru tamady – mistrza ceremonii, który do końca spotkania będzie dbał o dobry nastrój ucztujących i strzegł uświęconej tradycją kolejności wznoszenia toastów. „Gość w dom, Bóg w dom” – głosi przedwieczne przysłowie. Przyjmij więc, Drogi Czytelniku, moje zaproszenie i bądź gościem tradycyjnej gruzińskiej uczty!

– autor